Stress voelt als een gevangenis

Hoe jij uit je cel kunt kijken en je uitzicht kiest.

Het is ochtend. Je staat op, maar met een steen in je maag. Onrustig hak je met je lepel in de cruesli en slurp je de eerste koffie iets te snel naar binnen. Verdikkie wat heet, je moppert op niemand in het bijzonder en je vraagt af waarom je steeds zo snel geïrriteerd bent. Je was altijd zo’n relaxte gast.

Ondertussen wordt het toch weer haasten naar je werk en de hectiek kruipt tussen je oren, waar die steeds vaker te vinden is. Die hectiek was ooit toch leuk, niet? De charme van het werk.  Nu is het gewoon een berg str, uh werk.

Ergens is er iets misgegaan. Alleen zit je er nu zo diep in dat je niet meer weet waar het ooit is begonnen, laat staan hoe je eruit komt. Bovendien is het feit dat je zoveel spanning ervaart al een dingetje. Je collega’s hebben hier helemaal geen last van. Ze lopen met overtuiging rond. Lachen, zijn losjes. Hoe doen ze dat?

Inmiddels begint je adem behoorlijk hoog in je strot te zitten. Vooral als je bij je werk naar binnen loopt. Om te voorkomen dat niet iemand spontaan een Heimlichgreep op je gaat uitvoeren, zet je zo goed en zo kwaad als het kan, je Fuji grijns op.

Maar die schijn, wil je dat nog? Wat een moeite. Er aan toegeven lijkt geen optie, want dan gebeuren er verschrikkelijke dingen. Het werk loopt in de soep en jij weet wie de schuld krijgt.

En wat is jouw prijs voor het stutten van al dat werk?  Jaren op je tenen lopen, werk doen voor twee of meer. Je verantwoordelijk voelen en nemen, want wie doet het anders? En ondertussen stijgt jouw bloeddruk.

Je zit gevangen in een gedachtenspinsel. Hoe is het mogelijk om hier anders tegenaan te kijken?

Even een andere setting.

Je zit achter de tralies. Om door de tralies te kijken klim je op een klein tafeltje en houd je je vast aan de spijlen, Je kijkt naar buiten. Waar kijk je naar? Naar de modder op de grond of naar de sterren?

Herken jij je in deze benauwde situatie? Je kijkt naar de modder, maar welke positieve houding kun je aannemen? Welke positieve gedachten kun je hebben over je dilemma’s? Kun je daar ook losjes over fantaseren?

Grappend, relativerend?

Zie jezelf ploeteren. Het heeft iets grappigs toch? Als een nar die voor zijn heer danst.  Zo gek mogelijk om maar de lach op zijn gezicht te toveren.

Dat ben jij.