Na een serie coachsessies is het goed om even terug te kijken naar waar liep iemand nu eigenlijk mee onder zijn arm? Wat was de essentie? Dat is voor mij belangrijk, want dat inspireert mij weer om frisse ideeën te bedenken over de oplossing.

Jouw klacht en het echte probleem.

Wat ik eerst uit elkaar wil halen, is de klacht en het probleem. De klacht is nooit het probleem. Het is alleen niet zo vanzelfsprekend als dat het lijkt. Als ik de vraag stel: “wat is het probleem?”, krijg ik vaak de klacht te horen. Is dat erg? Helemaal niet. Dit is heel logisch. Wanneer jij last van stress hebt, ervaar je vooral de klacht. En als je er wat dieper in zit, dan zie je door de bomen… nou ja, je weet wel.

Rust is paraplu voor andere verlangens.

Voorbij de bomen en – je weet wel – kom je bij jouw verlangens. Dat het weer wat beter met je mag gaan uiteraard, maar een verlangen naar wat precies?  In mijn terugblik kwam ik vier verlangens tegen die – naarmate de trajecten vorderden – steeds meer vorm kregen.

De wens is over het algemeen om meer rust te ervaren. Rust is voor mij een belangrijk punt, een kernwaarde zeg maar. Het verlangen naar rust wordt voorafgegaan door andere verlangens. Rust vormt hier een soort paraplu of uitkomst, zo je wil.

Waar verlang je zoal naar?

Het verlangen naar een bewuster leven.

Dit heeft te maken met de gejaagdheid van je leven. Alles gaat snel, alles zit vol (je dagprogramma) en je hebt het gevoel dat er geen ruimte meer is om ergens eens goed bij stil te staan. En je weet dat dat wel nodig is, want je mist dingen. Je ziet het niet meer zo scherp en ergens gaat zich dit wreken. Dat weet je ook en dat voert de spanning verder op.

Het verlangen naar verbinding met de “dichtbij” mensen.

Je contact met je dierbaren is functioneel en dat is niet het niveau waarop je over het algemeen met ze wil omgaan. Je partner is je collega, je kinderen zijn je personeel, die overigens heel zelfstandig zijn. En dat past erg goed in je drukke agenda. En steeds weer popt de gedachte op dat je dit anders wilt. Straks zijn je kinderen het huis uit en wordt het nooit meer zoals het was. En misschien denkt je partner ook wel aan vertrekken. Je weet dat het belangrijk is, maar waar en wanneer begin je?

Het verlangen naar zingeving.

Hier kom je helemaal niet aan toe. Er moet iets doorbroken worden om hier de tijd voor te nemen. Soms denk je hieraan. Welke zin heeft alles? There is no way om hier ook maar iets van tijd aan te besteden. Alleen heb je wel te maken met jouw pop-upgedachte: “wat voor zin heeft dit alles?” De drukte, de mensen, de verantwoordelijkheden, de verwachtingen. Ergens wil je hier bovenuit stijgen, maar dit vereist een totaal andere mentale staat. Dit is in ieder geval niet de staat waar je nu in zit.

Het verlangen naar rust.

Onderaan de streep kom je bij rust. Deze noem ik bewust als laatste. Een stap in de richting van één van de hiervoor genoemde verlangens, brengt jou bij rust. Nu is het voor jou persoonlijk interessant om na te gaan wat jou weerhoudt om aandacht – al is het maar een klein beetje – te besteden aan één van de eerdergenoemde verlangens. Of misschien kom je nu wel tot een eigen idee waar jij naar verlangt, maar dan veel concreter.

En hoe concreter, hoe spannender of ongemakkelijker het kan voelen. Dit heeft te maken met het veranderingseffect. Om je manier van denken, je gevoel en je situatie te veranderen komt ongemak om de hoek kijken. Het goede nieuws is dat wanneer je dit merkt, weet dan dat je goed zit.

Waarom vind jij dat je niet meer tijd mag besteden aan bovenstaande verlangens? Ja, je mag het wel. Toch doe je het niet. Hoe werkt dat bij jou? Wat is jouw redenering?